Op weg naar Havelte reden Piter en ik met onze moeders naar Havelte. Niet wetend wat ons te wachten stond, hadden we positieve verwachtingen. Maar toen we binnenkwamen in de gymzaal van Havelte wist ik dat we in een boerengat terecht waren gekomen. Niet veel later stond ik aan de startlijn. Er werd afgeteld: 3….2….éé.. de N en de GO nog niet uitgesproken, besloot mijn startgroep al te gaan starten. Maar zo mannelijk als ik was begon ik natuurlijk gewoon na de GO. Dus eigenlijk was ik gewoon eerste… als de rest gewoon gediskwalificeerd zou worden. Maar natuurlijk daar deden ze niet aan in dat pauperdorp. Maar na de moeizame start was ik op dreef, ik kwam al vrij snel achteraan te liggen en zag de toekomstverwachtingen somber in. Na zo’n 3 kilometer kwam er een rode waas voor mijn ogen, waardoor ik een afslag miste en nog zo’n 200 meter heen en terug heb moeten lopen. Dit zorgde dus voor veel opschudding want in die tussentijd ben ik al een paar keer ingehaald door mensen in latere startgroepen, waarvan ik er natuurlijk nog wel een paar heb ingehaald. Vermoeid dan wel verzwakt bereikte ik de eindhindernis. Na nog twee mensen daar te hebben ingehaald liet ik de bel rinkelen. Ik was langzamer dan Wilco wat mij tot vele depressieve periodes heeft gebracht, maar ik was wel sneller dan Piter, die mij bij voorgaande wedstrijden te snel af was. Dus al met al een geslaagde run.
Met startnummer 19 heeft Leffert een memorabele startactie; Jauke en Niels lopen vóór hem en Gijs is al buiten het beeld gesprint …